آخرین وضعیت رسوب کالاها در گمرک


معاون فنی گمرک با اشاره به آخرین وضعیت رسوب کالاها در گمرک، گفت: آمار تکمیلی نشان می‌دهد بیش از ۱۰۰۰۰ کانتینر ظرف ۱۰ روز از گمرکات مهم کشور ترخیص شده است.

به گزارش تجارت‌نیوز، مهرداد جمال ارونقی در مورد وضعیت رسوب کالا در بنادر و گمرکات کشور اظهار کرد: ابتدای تیرماه سال جاری بود که وزیر امور اقتصادی و دارائی طی نامه‌ای با عنوان رئیس‌جمهور آخرین وضعیت رسوب کالا را تشریح کرد و طبق دستور رئیس‌جمهوری مقرر شد برای رفع مشکلات و ترخیص سریع کالاها، کمیته‌ای به ریاست وزیر اقتصاد و با شرکت نمایندگان وزارت راه و شهرسازی، وزارت صنعت، معدن و تجارت ، وزارت جهاد کشاورزی، بانک مرکزی و گمرک ایران تشکیل شود.

معاون فنی گمرک ایران افزود: در اجرای دستور ریاست جمهوری مبنی بر تشکیل کمیته‌ای با ترکیب اشاره شده، پیرو بازدید صورت گرفته از بندر امام خمینی (ره)، در اواخر تیرماه سال جاری، به همراه نمایندگان وزارتخانه های صنعت، معدن و تجارت، جهاد کشاورزی، راه و شهرسازی، بهداشت، بانک مرکزی، استاندارد و گمرک ایران از بندر شهید رجائی بازدید جامعی به عمل آمد و ضمن تشکیل جلسه با فعالان اقتصادی در رابطه با مشکلات موجود مواردی در ۱۲ بند مصوب و در تاریخ ۲۵ تیرماه از سوی وزیر امور اقتصادی و دارائی به استحضار رئیس‌جمهور رسید و حسب نظر ایشان مقرر شد پیشنهادهای مطرح شده، با همکاری و مساعدت روسای دستگاه‌های ذی‌ربط تا حصول نتیجه اجرائی پیگیری شود.

معاون فنی و امور گمرکی گمرک ایران با بیان اینکه آمار و ارقام نشان می‌دهد عملکرد دستگاه‌های ذیربط در اجرائی نمودن این مصوبات مثبت بوده است خاطر نشان کرد: زمانی که از واژه رسوب کالا در بنادر و گمرکات، تعریف دقیق، علمی و منطقی صورت پذیرفت و تفاوت آن با بحث موجودی کالا مشخص شد، تحلیل در این زمینه نیز وجهه علمی و تخصصی به خود گرفت. به نظرم، با این حال با تشکیل جلسات متعددی که در راستای رفع مشکلات موجود در بنادر و گمرکات صورت پذیرفته است و اقدامات عملی در این راستا، موفقیت‌های زیادی نسبت به قبل بدست آمده که جا دارد به برخی از آنها اشاره شود.

ارونقی با اشاره به آخرین آمار کالاهای موجود در بنادر افزود: آمار کالاهای موجود در بنادر را در سه بُعد می‌توان مورد بررسی قرار داد که مورد نخست کالاهای کانتینری است.

آخرین وضعیت رسوب کالاهای کانتینری در گمرک

وی ادامه داد: طی ماه‌های گذشته آمار کانتینرهای موجود در بنادر و گمرکات کشور به بیش از ۱۱۰ هزار TEU سوق پیدا کرده بود و این امر نشان می داد علی‌رغم کانتینرهای موجود در بنادر، کانتینرهای جدید به این کانتینرها اضافه می‌شود؛ به عبارت دیگر روند موجودی کانتینرهای بنادر صعودی گزارش شده بود. اما به نظر می‌رسد با اتخاذ تدابیر لازم ، این بار تعداد کانتینرهای ترخیص شده رو به صعود می‌باشد.

معاون گمرک ایران ادامه داد: آمار رسمی ارائه شده از سوی مراجع ذی‌ربط نشان می دهد در پایان مهرماه تعداد کانتینرهای وارداتی موجود در بنادر و گمرکات کشور به حدود ۸۰ هزار کانتینر بالغ می شود که اگر تعداد باکس کانتینر مد نظر باشد این رقم به زیر ۶۰ هزار کانتینر خواهد رسید. آمار تکمیلی نشان می‌دهد بیش از ۱۰۰۰۰ کانتینر ظرف ۱۰ روز از گمرکات مهم کشور ازجمله گمرکات شهیدرجائی بندرعباس، بندرامام خمینی (ره)، بندرانزلی و خرمشهر ترخیص شده است . البته این موضوع به این مفهوم نیست که ورودی کالای کانتینر به این بنادر وجود نداشته که موجودی کانتینرها به مرور زمان کم شده باشد بلکه ورودی کانتینرها نیز کمافی‌السابق ادامه داشته و این آمار، کاهشی نشان نمی‌دهد.

چقدر کالای غیرکانتینری در گمرکات وجود دارد؟

ارونقی با اشاره به بعد دوم آمار یعنی کالاهای غیرکانتینری (غیراساسی) نیز اشاره کرد و چنین گفت: آمار کالاهای غیرکانتینری نشان می‌دهد این کالاها اغلب، اقلام سرمایه‌ای و تجهیزات و ماشین‌آلات حجیمی هستند که به‌صورت فله در بنادر کشور موجودند از جمله تجهیزات نیروگاهی، ماشین‌آلات معادن ، تجهیزات حفاری، کالاهای راهبردی پروژه‌ها و کالاهائی از این قبیل که ترخیص این اقلام نیز نشان می‌دهد مشکلی در انجام تشریفات گمرکی و خروج این اقلام نیز وجود ندارد. به عنوان مثال می‌توان گفت ظرف ۱۰ روز به میزان ۵۰۰ هزار تن از این اقلام، توسط گمرکات کشور ترخیص شده است و درحال حاضر، مقدار این کالاهای غیرکانتینری به بیش از ۴ میلیون تن برآورد می‌گردد.

معاون فنی گمرک ایران افزود: البته بررسی این کالاها نشان می‌دهد این اقلام دائم درحال جابجائی هستند یعنی زمانی که تعدادی از این اقلام ترخیص می شوند کالاهای دیگری وارد و جزو آمار موجودی بنادر محسوب می‌شوند. اینها کالاهائی هستند که برای ترخیص اغلب آنها مصوبات فراقانونی و معافیت‌ها و تسهیلات ویژه‌ای نیز در نظر گرفته شده و علی‌الاصول نباید مشکلی برای ترخیص این کالاها از گمرک وجود داشته باشد.

پیشنهادات گمرک برای ترخیص کالاهای اساسی

رئیس کمیته رصد تحریم گمرک ایران در بعد سوم کالاهای موجود در بنادر و گمرکات به کالاهای اساسی اشاره کرده و گفت: آمار ارائه شده از سوی وزارت راه و شهرسازی، میزان کالاهای اساسی موجود در بنادر کشور را حدود ۴ میلیون تن برآورد نموده که آمار گمرک نشان می‌دهد نزدیک به ۲ میلیون تن کالای اساسی در بنادر کشور به گمرکات اظهار شده و تشریفات آنها به‌صورت شبانه‌روزی درحال انجام است.

ارونقی با اشاره به همکاری‌های گمرک با صاحبان کالاهای اساسی، بیان داشت: علاوه بر تسهیلات ۱۱ گانه‌ای که برای کالاهای اساسی از سوی گمرک ایران درنظر گرفته شده است، گمرک ایران پیشنهادات و تسهیلات دیگری را در راستای ترخیص کالاهای اساسی به مراجع ذیصلاح از جمله کارگروه ستاد تنظیم بازار ارائه نموده که درصورت تصویب این راهکارها و ابلاغ آنها هیچ‌گونه مانعی در خصوص ترخیص کالاهای اساسی وجود نخواهد داشت.

 

منبع: فارس



منبع

افزایش ۴۰۰ تومانی قیمت مرغ در بازار


عضو هیات‌مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی گفت: با توجه به تعطیلی کشتارگاه‌ها و ازدیاد تقاضا در روز‌های اخیر، قیمت مرغ زنده ۲۰۰ تومان و مرغ گرم ۴۰۰ تومان افزایش یافته است.

به گزارش تجارت‌نیوز، عظیم حجت، عضو هیات‌مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی درباره آخرین تحولات بازار مرغ اظهار کرد: امروز متوسط نرخ هر کیلو مرغ زنده درب مرغداری ۹ هزار و ۴۰۰ تا ۹ هزار و ۵۰۰ تومان و مرغ آماده به طبخ در خرده‌فروشی‌ها ۱۲ هزار و ۳۰۰ تا ۱۳ هزار و ۸۰۰ تومان است.

وی تعطیلی کشتارگاه‌ها و ازدیاد تقاضا در روز‌های اخیر را دلیل اصلی افزایش ۲۰۰ تومانی قیمت مرغ زنده و ۴۰۰ تومانی مرغ گرم در بازار اعلام کرد و گفت: با توجه به شرایط کنونی عرضه و تقاضا پیش‌بینی می‌شود که تا پایان هفته روند افزایش ۲ درصدی قیمت در بازار استمرار یابد.

حجت درباره آینده بازار مرغ افزود: با پایان ماه صفر و ازدیاد تقاضا به مناسبت جشن‌ها و مراسم‌های مختلف پیش‌بینی می‌شود که میانگین قیمت هر کیلو مرغ به ۱۳ هزار و ۵۰۰ تومان برسد.

عضو هیات‌مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی ادامه داد: با توجه به آنکه عرضه روزانه مرغ در طول هفته تفاوت دارد و از طرفی بارگیری‌ها مدیریت شده نیست، از این رو تغییر قیمت ۲ درصدی مرغ زنده و مرغ گرم در طول هفته ایام امری بدیهی است.

وی قیمت کنونی هر قطعه جوجه یکروزه را ۲ هزار و ۷۰۰ تا ۳ هزار و ۱۰۰ تومان اعلام کرد و گفت: قیمت جوجه یکروزه در ایام تعطیلات نوسانی نداشته است و همواره باید منتظر ماند و دید که هفته آینده در بازار چه اتفاقی رخ می‌دهد.

حجت با اشاره به اینکه قیمت نهاده‌های دامی از ثبات نسبی در بازار برخودار است، بیان کرد: با توجه به روند منظم بارگیری نهاده‌های دامی انتظار می‌رود که قیمت ذرت و کنجاله سویا در همین حد باقی بماند.

این مقام مسئول درباره تاثیر عرضه تولید داخل همزمان با فصل برداشت بر روند قیمت در بازار گفت: علی رغم فصل برداشت ذرت و عرضه به بازار بعید است که قیمت ذرت داخل کمتر از نرخ مصوب در بازار عرضه شود، ضمن آنکه ستاد تنظیم بازار به سبب هزینه نقل و انتقال وجه برای خرید کالا بعید است که قیمت مصوب ذرت را کمتر از یک هزار و ۳۰۰ تومان اعلام کند.

به گفته وی، با وجود کیفیت متفاوت ذرت تولید داخل در استان‌های مختلف، قیمت‌ها متغیر است و همواره از الان نمی‌توان اظهار نظری در خصوص کاهش قیمت ذرت در بازار داشت.

احتکار مرغ در واحدهای مرغداری صحت ندارد

عضو هیات‌مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی با اشاره به اینکه کمبودی در عرضه مرغ به بازار وجود ندارد، اظهار کرد: اگر میزان جوجه ریزی واحد‌های مرغداری ۹۵ میلیون قطعه به بالا باشد، از این رو این امکان وجود دارد که میزان مصرف را مدیریت کرد چرا که با نگهداری هر قطعه مرغ به مدت زمان یک هفته بیشتر در فارم، می‌توان تولید گوشت مرغ را تا نیم کیلو افزایش داد و هر چه میزان جوجه‌ریزی بالا رود، با کنترل وزن گیری و عرضه سریع می‌توان بازار را مدیریت کرد.

این مقام مسئول جوجه‌ریزی واحد‌های مرغداری در مهر ماه را ۱۰۳ تا ۱۰۵ میلیون قطعه اعلام کرد و گفت: بنا بر آمار رسمی ۹۵ میلیون قطعه ثبت در سامانه شده است، چرا که ۵ درصد جوجه ریزی در فارم‌های فاقد مجوز رسمی تولید انجام می‌شود که مرغ تولیدی آن‌ها به بازار عرضه می‌شود.

حجت با اشاره به اینکه احتکار مرغ در واحد‌های مرغداری صحت ندارد، بیان کرد: با وجود آنکه در وزن و سن خاصی، قابلیت نگهداری مرغ وجود دارد و امکان نگه‌داری مرغ در پروسه زمانی طولانی مدت منجر به افزایش تلفات می‌شود، از این رو مرغداران اقدام به چنین کاری نمی‌کنند چرا که در صورت نگه‌داری مرغ به مدت زمان طولانی مدت این امکان وجود دارد که یک دوره جوجه‌ریزی دچار چالش شود. به عنوان مثال اگر مرغ زنده با وزن بالای ۲ هزار و ۷۰۰ کیلو در واحد‌های مرغداری حتی یک روز اضافه در واحد‌ها نگه‌داری شود، از این روبا هدر رفت یک قطعه در هر روز مرغداران با زیان چشمگیری مواجه می‌شوند که به همین خاطر بنده موضوع احتکار مرغ در واحد‌های مرغداری را تایید نمی‌کنم.

وی ادامه داد: با وجود افزایش تقاضا برای جوجه‌ریزی در پیک مصرف طی ماه‌های دی و بهمن انتظار می‌رود که مسئولان تدابیری بیندیشند تا قیمت جوجه از حالت تعادلی خارج نشود چرا که تجربه نشان داده است که ستاد تنظیم بازار برای کنترل قیمت در شب عید در امر نرخ‌گذاری دخالت می‌کند که به همین خاطر تولیدکنندگان انتظار دارند که مسئولان امر بر نهاده‌های تولید مه تاثیر به‌سزایی در قیمت تمام شده دارند، نظارت داشته باشند.

پیگیری‌ها برای کاهش تعرفه صادرات مرغ به جایی نرسید

این مقام مسئول با اشاره به تاثیر شیوع بیماری نیوکاسل بر صنعت مرغداری گفت: شبکه دامپزشکی در خصوص مقابله با بیماری نیوکاسل در استان‌هایی که درگیری بالاست، تمهیداتی اندیشیده است به طوریکه واکسیناسیون طیور بومی در اطراف واحد‌های مرغ مادر، تخم‌گذار و گوشتی آغاز شده است.

عضو هیات‌مدیره اتحادیه مرغداران گوشتی درباره آخرین پیگیری‌ها برای کاهش عوارض صادراتی مرغ گفت: تاکنون اتفاق خاصی در خصوص کاهش تعرفه رخ نداده است، در حالی‌که با توجه به شرایط منطقه و پتانسیل بالای صنعت مرغداری از مسئولان دولتی به ویژه وزارت جهاد کشاورزی و سازمان دامپزشکی انتظار می‌رود که رایزنی‌هایی در خصوص صادرات به عراق صورت گیرد.

وی با اشاره به اینکه خبری از صادرات رسمی مرغ نیست، افزود: با توجه به آنکه روند با ثباتی در صادرات مرغ به سبب اتخاذ تصمیمات یک شبه مبنی بر افزایش تعرفه‌ها وجود ندارد، به همین دلیل ورود رقبا به بازار‌های هدف و اشباع شدن محصول توسط آن‌ها موجب شده بازار‌های صادراتی را از دست بدهیم و تنها به صورت محدودی مرغ به صورت قاچاق به بازار‌های هدف صادر می‌شود که آمار دقیقی از این میزان در اختیار نیست.

حجت در پایان تصریح کرد: اخذ عوارض بالای صادرات مرغ، نبود صرفه اقتصادی برای صادرکنندگان و بی‌اعتمادی تجار بازار‌های هدف نسبت به قوانین صادراتی زمینه را برای قاچاق فراهم کرده است.

 

منبع: باشگاه خبرنگاران



منبع

رشد سهام آسیایی به بالاترین سطح ۳ ماهه رسید


سهام آسیایی در معاملات امروز بازارها با امید سرمایه‌گذاران به توافق تجاری چین و آمریکا به بالاترین سطح سه ماهه خود رسید.

به گزارش تجارت‌نیوز، به نقل از رویترز؛ روز دوشنبه، در حالی که امید به اینکه توافق تجاری چین و آمریکا تا همین یک ماه آینده امضا خواهد شد، سهام آسیایی به بالاترین سطح ۳ ماهه خود رسیدند. این در حالی بود که با تغییر تمرکز بازارهای ارز به سوی جلسه تصمیم‌گیری فدرال‌رزرو در مورد نرخ بهره آمریکا، دلار رشد کرد.

بازارهای سهام آسیا اقیانوسیه پس از آن رشد کردند که روز جمعه بازارهای آمریکا و اروپا، با نتایج مثبتی به کار خود پایان دادند.

دفتر نماینده تجاری آمریکا و وزارت تجارت چین روز جمعه اعلام کردند که دو کشور به نهایی کردن برخی بخش‌های توافق تجاری خود نزدیک شده‌اند.

رییس‌جمهور چین، دونالد ترامپ، گفت که امیدوار است ماه آینده در اجلاس شیلی، توافق تجاری خود با چین را به امضا برساند.

گسترده‌ترین شاخص سهام آسیا اقیانوسیه ام‌اس‌سی‌آی در خارج از ژاپن در سومین جلسه رشد پیاپی خود، ۰.۳ درصد بالا آمد و به بالاترین سطح خود از اواخر جولای تا کنون رسید. نیکی ژاپن ۰.۳۰ درصد رشد کرد.

کامپوزیت شانگهای چین ۰.۸۵ درصد به ارزش خود افزود، در حالی که هانگ‌سنگ هنگ‌کنگ هم ۰.۸۴ درصد بالا آمد.

ای‌اس‌اکس استرالیا به رشد اندک ۰.۰۲ درصدی بسنده کرد و کوسپی کره‌جنوبی ۰.۲۷ درصد بالا آمد.

در بازار ارز، دلار پیش از آغاز جلسه فدرال‌رزرو ۰.۰۷ درصد در برابر ین ژاپن رشد کرد و به نرخ برابری ۱۰۸.۷۲ رسید.

در برابر یوآن چین، دلار ۰.۰۸۲ درصد تضعیف شد و به نرخ برابری ۷.۰۵۹۹ واحد رسید.

 

منبع: مهر



منبع

افزایش قیمت بیت‌کوین تا کجا ادامه دارد؟ / وضعیت بازار طلا و دلار در آستانه نشست فدرال‌رزرو


در آخرین روز از معاملات هفته گذشته (روز جمعه) دلار در بالاترین سطح هفت روز اخیر قرار گرفت و به ۹۷٫۸۳ واحد رسید.

به گزارش تجارت‌نیوز، شاخص دلار که نرخ برابری آن در مقابل سبدی از ارزهای جهانی اندازه‌گیری می‌شود، در هفته‌ای که گذشت با رشد ۰٫۵۶ درصدی مواجه شد.

به‌دنبال افزایش عدم قطعیت ناشی از احتمال خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا بدون توافق، قیمت دلار در برابر پوند انگلیس افزایش یافت.

در عین حال، نشست مقامات فدرال‌رزرو در روزهای پایانی هفته جاری برگزار خواهد شد. تحلیلگران و کارشناسان بسیاری معتقدند، با توجه به شرایط اقتصادی و احتمال وقوع رکود انتظار می‌رود، بانک مرکزی آمریکا در این نشست برای کاهش مجدد نرخ بهره تصمیم‌گیری کند.

این اتفاق بازار ارز و طلا را تحت تاثیر قرار خواهد داد.

بازار طلا هم در این هفته رشد ۰٫۹ درصدی را تجربه کرد.

اگرچه خوش‌بینی‌ها به حصول توافق تجاری میان پکن و واشینگتن موجب رشد بازار سرمایه و اوراق قرضه آمریکا شد، اما عدم قطعیت در بریتانیا از یک‌سو و احتمال ادامه سیاست‌های انبساطی فدرال‌رزرو از سوی دیگر، رشد طلا را هم به‌دنبال داشت.

در هفته چهارم اکتبر بازار نفت نیز با رشد ۴٫۲ درصدی مواجه شد و موفق شد بهترین عملکرد هفتگی طی پنج هفته گذشته را به‌ثبت برساند.

خوش‌بینی‌ها به توافق تجاری میان آمریکا و چین، افت ذخایر نفت آمریکا و اقدام احتمالی اوپک و متحدانش برای کاهشِ بیشترِ تولید از مهم‌ترین عوامل افزایش قیمت نفت در هفته گذشته بوده است.

بیت‌کوین که در هفته سوم اکتبر با افت پنج درصدی مواجه شده بود و در محدوده هفت هزار و ۵۰۰ دلار معامله می‌شد، بار دیگر از قله هشت هزار دلار عبور کرد و در ساعات پایانی آخرین روز از معاملات هفته گذشته (روز یکشنبه) به ۹ هزار و ۷۲۸ دلار رسید.

به این ترتیب این ارز دیجیتال در هفته چهارم اکتبر ۱۸ درصد رشد کرد.

از مهم‌ترین دلایل رشد قیمت بیت‌کوین و سایر ارزهای دیجیتال، تاکید رئیس‌جمهور چین مبنی بر تسریع حرکت به‌سوی فناوری بلاک‌چین و پذیرش آن به‌عنوان یک نوآوری اصلی بوده است.

در عین حال، گزارش‌ها نشان می‌دهد که حجم قراردادهای آتی بکت به بالاترین میزان تاریخ یک ماهه خود رسیده است.

این در حالی است که در ابتدا استقبال زیادی از پلتفرم بکت نشده بود.

بازارهای جهانی

آیا روند صعودی بیت‌کوین ادامه می‌یابد؟

درحالی‌که قیمت بیت‌کوین در هفته سوم اکتبر به کمترین سطح پنج هفته گذشته رسیده بود، هفته گذشته با رشد ۱۸ درصدی مواجه شد.

پیش از اصلاح قیمت بیت‌کوین و رسیدن آن به محدوده ۹ هزار و ۵۰۰ دلار، قیمت این ارز دیجیتال در ساعات ابتدایی روز شنبه از ۱۰ هزار دلار هم عبور کرد.

به گزارش فوربس، پلن بی (Plan B) از خوش‌بین‌های بازار ارزهای دیجیتال پیش‌بینی کرده است که قیمت بیت‌کوین تا پیش از شروع سال ۲۰۲۱ به ۱۰۰ هزار دلار خواهد رسید.

پس از یک دوره کوتاه‌مدتِ تثبیت، به نظر می‌رسد بیت‌کوین بار دیگر روند صعودی را در پیش گرفته است.

بر اساس گزارش‌های وب‌سایت newsbtc، اگر قیمت بیت‌کوین از سطح حمایتی ۹ هزار و ۵۰۰ دلار بیشتر کاهش یابد سطح حمایتی بعدی ۹ هزار و ۲۰۰ دلار خواهد بود. اما عبور از این نقطه می‌تواند بیت‌کوین را تا هشت هزار و ۷۵۰ دلار هم کاهش دهد.

در مقابل، اگر روند صعودی بیت‌کوین ادامه یابد، سطوح مقاومتی بعدی ۹ هزار و ۹۰۰ دلار و بعد از آن ۱۰ هزار دلار است.

با این حال پیش‌بینی‌ها حاکی از آن است که قیمت این ارز محبوب دیجیتال در هفته‌های پیش رو به بیش از ۱۰ هزار و ۵۰۰ دلار صعود می‌کند.

آینده دلار چه می‌شود؟

در روزهای پایانی هفته جاری نشست مقامات فدرال‌رزرو برگزار می‌شود و آنها برای ادامه سیاست‌های انبساطی در ایالات متحده آمریکا تصمیم‌گیری می‌کنند.

به گزارش dailyfx، مقامات فدرال‌رزرو بارها تصریح کرده‌اند که آنها با توجه به داده‌های اقتصادی سیاست‌گذاری‌ می‌کنند. بنابراین اگر بانک مرکزی بار دیگر نرخ بهره را کاهش دهد، پیام ضمنی آن این است که فدرال‌رزرو نیاز دارد تا سیاست‌های انقباضی سال گذشته را خنثی کند.

از این رو، پیش‌بینی می‌شود برای سرمایه‌گذاران بیش از بازدهی، نقدینگی و دارایی‌های قابل نقد شدن در اولویت باشد. در این صورت قیمت دلار افزایش خواهد یافت.

هم‌زمان قرار است نرخ رشد اقتصاد آمریکا و وضعیت بازار کار این کشور در سه ماهه سوم سال جاری میلادی منتشر شود.

تمامی این عوامل بر عملکرد بازارها و رفتار سرمایه‌گذاران تاثیرگذار خواهد بود.

پیش‌بینی وال‌استریتی‌ها و مین‌استریتی‌ها از قیمت طلا

روند صعودی بازار طلا در روزهای پایانی معاملات هفته گذشته موجب شده است که تحلیلگران بار دیگر به آینده فلز زرد خوش‌بین شوند.

درحالی‌که قیمت جهانی طلا بار دیگر به کانال هزار و ۵۰۰ دلار بازگشته است، در تازه‌ترین نظرسنجی کیتکو اکثریت تحلیلگران وال‌استریت و سرمایه‌گذاران مین‌استریت روند صعودی فلز زرد را در هفته جاری پیش‌بینی کرده‌اند.

نظرسنجی کیتکو

جمیل احمد، تحلیلگر ارشد اقتصادی، رشد قیمت طلا در روز جمعه را تعدیل تکنیکال بازار خوانده و گفته است: چنین روندی در بازار نفت هم دیده می‌شود و پیش‌بینی می‌شود که قیمت طلا به بیش از هزار و ۵۳۵ دلار در هر اونس افزایش یابد.

آخرین پیش‌بینی‌ها از قیمت نفت

موسسه گلدمن سَکس، شرکت خدمات مالی و بانکداری آمریکایی در گزارشی که روز چهارشنبه منتشر شد، پیش‌بینی کرده است که قیمت نفت در سال آینده و در صورت غیاب هرگونه شوک در بازار انرژی، در همان محدوده ۶۰ دلار باقی خواهد ماند.

در صورت بروز عوامل ژئوپلیتیک هم ممکن است متوسط قیمت نفت تا ۶۲ دلار افزایش یابد.

با این حال، طولانی شدن جنگ تجاری میان دو اقتصاد بزرگ جهان، کاهش تقاضا برای نفت را در ماه‌های اخیر به‌دنبال داشته است.

این بانک آمریکایی در عین حال، پیش‌بینی خود از رشد تقاضا برای طلای سیاه را در سال ۲۰۱۹ به ۹۵۰ هزار بشکه در روز کاهش داده است. این در حالی است که در پیش‌بینی قبلی این رقم ۱٫۲۵ میلیون بشکه در روز بوده است.

گلدمن سَکس همچنین چشم‌انداز خود از میزان تقاضا برای نفت را در سال ۲۰۲۰ از قم ۱٫۴۵ میلیون بشکه در روز به ۱٫۲۵ میلیون بشکه در روز کاهش داده است.

 



منبع

عبور قیمت سبد نفتی اوپک از مرز ۶۲ دلار


قیمت سبد نفتی اوپک در هفته منتهی به ۲۵ اکتبر (سوم آبان‌ماه) با ثبت رکورد جدید از مرز ۶۲ دلار گذشت و بالاترین قیمت را از ابتدای این ماه تاکنون ثبت کرد.

به گزارش تجارت‌نیوز، به نقل از وزارت نفت؛ قیمت سبد نفتی سازمان کشورهای صادرکننده نفت (اوپک) که نخستین روز این ماه را با قیمت ۵۹ دلار و ۶۸ سنت آغاز کرد، در آخرین معاملات هفته گذشته به ۶۲ دلار و ۱۶ سنت رسید.

تحلیلگران خوش‌بینی‌ درباره کاهش مناقشه‌های تجاری میان آمریکا و چین را یکی از دلایل افزایش قیمت نفت در هفته منتهی به ۲۵ اکتبر عنوان کردند، با این حال معتقدند سایه کاهش رشد اقتصادی همچنان بر بازار نفت سنگینی می‌کند و مانع افزایش بیشتر قیمت نفت است.

کاهش ۱۸ دلاری قیمت نفت‌ خام سنگین ایران

بر اساس گزارش مدیریت امور اوپک و روابط با مجامع انرژی وزارت نفت، قیمت نفت‌ خام سنگین ایران در هفته منتهی به ۱۸ اکتبر (۲۶ مهرماه) نسبت به مدت مشابه پارسال ۱۸ دلار و ۶۵ سنت کاهش یافت.

قیمت هر بشکه نفت‌ خام سنگین ایران در هفته منتهی به ۱۸ اکتبر امسال، ۵۷ دلار و ۸۸ سنت ثبت شده است.

 

منبع: مهر



منبع

دستگاه‌ها باید اقدامات خود را در مقررات‌زدایی به هیات دولت اعلام کنند






دستگاه‌ها باید اقدامات خود را در مقررات‌زدایی به هیات دولت اعلام کنند – تجارت‌نیوز


























منبع

واردات پرستار چقدر جدی است؟


بحث بر سر معادلات و نامعادلات رادیکال و قدر مطلق و پیچیدگی‌های آن نیست، بلکه کشمکشی ساده و قابل فهم بر سر اعمال رفتارهای دوگانه‌ای است که سیستم وزارت بهداشت مسبب آن بوده است. گویا ناز پزشک را با جان و دل می‌خرند و قهر و عتاب پرستار را به منظور دفاع از مطالبات خویش برنمی‌تابند. بی‌تردید تدوین «آیین‌نامه برای جذب پرستاران وارداتی» برهمین اصل به ظاهر ساده استوار است.

به گزارش تجارت‌نیوز، این ماجرا به اوایل شهریورماه امسال بازمی گردد که معاون پرستاری وزارت بهداشت از تدوین پیش‌نویس اولیه آیین‌نامه جذب پرستاران جویای کار اتباع بیگانه سخن گفت و بعد از آن، نوبت به نقادان رسید تا این آیین‌نامه را به باد انتقاد بگیرند و با استناد به آمارها، یادآوری کنند، «در ایران، میانگین پرستار به تخت ۰/۹ درصد است، یعنی دو برابر کمتر از استاندارد جهانی، حال آنکه حداقل ۲۰ هزار پرستار بیکارند». در اینجا باید به خودمان بگوییم، چشم مان روشن، چطور بعد از «سنجاق قفلی» و «سنگ پا» و «فندک چینی»، نوبت به واردات پرستار خارجی رسید؟

پاسخ‌ها متناظر و متناقض است و محل بحث آن، در مقدمه کلام نیست، اما دست‌کم، چنین اتفاقی باعث شد، زخم کهنه مطالبات بر زمین مانده پرستاران، یک به یک سر باز کند؛ ازجمله اینکه در تمام سالیان گذشته، بی‌پولی دولت‌های وقت، یکی از بهانه‌های طلایی بود تا وزارت بهداشت را در عدم پاسخگویی به مطالبات پرستاران بر مسند حق بنشاند، اما جامعه پرستاری همواره نسبت به حجم فشار کاری متحمل شده و دریافتی ناقابل، معترض بوده و این اعتراض، حق مسلم آنان است. هر پرستار به طور متوسط، ۲۰۰ الی ۳۰۰ ساعت در ماه کار می‌کند و شاید میزان دریافتی‌اش در خوشبینانه‌ترین حالت ممکن، ماهیانه۲ تا ۳ میلیون تومان باشد و این بار اضافی که بر دوش ناوگان بهداشت و درمان از جمله پرستاران تحمیل شده به کاهش کیفیت بهره‌وری انجامیده است.

بی‌تردید قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، متضمن جبران تمام کاستی‌های تعرفه ای برای خدمات پرستاری بود و می‌توانست در بهبود وضعیت شغلی پرستاران شاغل کشور موثر واقع شود، اما به دلیل عدم اجرا، پرستاران نه تنها انگیزه‌ای برای ماندگاری در موقعیت شغلی خود ندارند بلکه پس از اثبات بی‌رغبتی وزارت بهداشت به اجرای این قانون و تغییر مثبت در وضعیت شغلی آنان، تعداد بی‌شماری دست به خانه‌نشینی و مهاجرت از کشور زده‌اند.

البته آمارها چندان دقیق نیست، اما سالانه حدود ۵۰۰ پرستار با خروج از کادر درمان، جلای وطن می‌کنند. طبق آخرین برآورد انجام شده از سوی خانه پرستار، بیشترین درصد مهاجرت از سوی گروه‌های پزشکی توسط پرستاران صورت می‌پذیرد و بعضا فارغ‌التحصیلان این رشته که در یافتن شغل ناکام مانده‌اند به لیست مهاجران افزوده می‌شوند. با این‌حال در کشاکش و جدال میان مطالبات پرستاران و خواست و نظر وزارت بهداشت، «تدوین پیش‌نویس اولیه آیین‌نامه جذب پرستاران خارجی»، ما را در بهت و حیرت تاریخی فرو برد، هرچند معاون پرستاری وزارت بهداشت آن را از اساس تکذیب کرد، اما انگار این تکذیب، نمادین بود و به نوعی اصل ماجرا را تایید می‌کرد.

«مریم حضرتی» معاون پرستاری وزارت بهداشت، با بیان این عبارت که «در استان‌های مرزی تقاضا برای پرستار وجود ندارد»، نخستین چراغ سبز را نشان داد و تاکید کرد: «چنانچه پرستار بیگانه در این مناطق تقاضای کار کند ما مجوزهایش را صادر خواهیم کرد». اما پس از اینکه با واکنش افکار عمومی روبرو شد، به منظور دفاع از حقون پرستاران ایرانی، حق آنان را در جذب و استخدام محفوظ دانست و تدوین این آیین‌نامه‌ را اقدامی در جهت رفع موانع قانونی برای جذب پرستاران خارجی عنوان کرد. ناظر بر سخنان حضرتی، «اگر در یک منطقه هم پرستار ایرانی جویای کار داشته باشیم هم پرستار خارجی، اولویت با ایرانیان است، هرچند که در این آیین‌نامه جدید نیز پرستاران اتباع بیگانه جذب استخدام رسمی دولت نمی‌شوند».

حقوق پرستاران در سایر کشورهای جهان

با این همه، سخنانی از گوشه و کنار به گوش می رسد که شائبه به‌کارگیری نیروی کار ارزان‌قیمت در مناطق محرومی همچون ایرانشهر، جیرفت و شهرهای استان هرمزگان را تقویت می‌کند. «حیدرعلی عابدی»، نماینده مردم اصفهان در مجلس شورای اسلامی گفته است: «مطابق پیش‌نویس آیین‌نامه‌ اگر ایرانی‌ها در فراخوان جذب پرستار، مناطق محروم را انتخاب نکنند، وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی می‌تواند دانش‌‏آموختگان افغانستانی جویای کار را به‏‌کارگیری کند». شاید هم قرار است به رسم همیشه از پرستاران که بالغ بر ۸۵ درصد اعضای کادر درمانی را شامل می شوند و در صف اول ارائه خدمات درمانی قرار دارند، زهرچشمی گرفته شود تا همچنان با همان اندک حقوق و مزایا بسوزند و بسازند. حال آنکه در اغلب کشورهای دنیا پرستاران از درآمد نسبتا خوبی برخوردارند، اما تعدادی هم هستند که برای پرستاران پرداختی بسیار بیشتری نسبت به دیگر کشورها قائل می‌شوند.

«میانگین حقوق برای پرستاران تازه‌کار در بلژیک، ۲۷ هزار دلار بوده و ممکن است این مبلغ برای پرستاران با تجربه به ۵۵ هزار دلار برسد. حقوق پرستار در نیوزیلند تا حدودی رقابتی است و از ۳۲ هزار دلار در سال شروع می شود و درآمد پرستاران با تجربه به ۴۷ هزار دلار در سال می‌رسد. پرستارانی که در انگلستان شاغل هستند در ابتدا شروع به کار حدود ۳۰ هزار دلار در سال درآمد دارند. این مقدار درآمد برای پرستارانی که تازه شروع به تجربه می کند تا سالانه به ۴۳ هزار دلار افزایش یابد. حقوق و دستمزد پرستاران در دانمارک بین ۳۸ هزار تا ۵۰ هزار دلار است. متوسط دستمزد پرستاری در استرالیا با ۲۸ دلار در ساعت شروع می شود. حقوق و دستمزد پرستاران با تجربه بیشتر از ۱۰ سال و کار در بیمارستان‌های برتر، بالغ بر ۶۰ هزار دلار در سال است. محدوده حقوق و دستمزد پرستاران در کانادا بین ۴۸ هزار تا ۵۵ هزار دلار در سال است که بالاترین میزان در جهان است و البته پرستاران با تجربه بالغ بر ۶۵ هزار دلار در سال به دست می‌آورند».

هیچ پرستار خارجی حاضر نیست در ایران فعالیت کند

«محمود عمیدی»، معاون پشتیبانی سازمان نظام پرستاری کشور، باتوجه به دریافتی بالای پرستاران در سایر کشورها اذعان می‌کند، هیچ پرستار خارجی حاضر نیست در ایران فعالیت کند.

او عنوان می‌کند: «بیشترین حقوقی که به پرستاران برای ۲۰۰ ساعت کار در بیمارستان‌های خصوصی تهران پرداخت می شود، ۴ تا ۵ میلیون تومان است، بنابراین هیچ پرستار خارجی حتی از افغانستان و پاکستان هم در ایران کار نمی کند». با این حال، معاون پرستاری وزارت بهداشت در روز انتخابات شورای عالی نظام پرستاری از تدوین آیین‌نامه‌ای در مورد به‌کارگیری پرستاران خارجی خبر داد و بعد ضمن تکذیب این خبر، مدعی شد، تعداد کمی پرستار خارجی را به کار می‌گیریم.

به زعم او، تصمیمات این‌چنینی از نگرش استثماری وزارت بهداشت و نظام پرستاری حکایت دارد؛ «مصداق آن در حوزه پزشک خانواده قابل مشاهده است، براین اساس به پزشکان عمومی برای کار پاره‌وقت در مناطق محروم بالای ۱۰ میلیون تومان حقوق می‌پردازند آنگاه برای فرستادن پرستار به مناطق محروم، به جای ایجاد مزایا و مشوق های لازم، با تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه برای جذب پرستار خارجی، به نوعی از نیروهای داخلی زهرچشم می‌گیرند، بنابراین اعتقاد دارم استفاده از نیروی خارجی، جوسازی بوده و این امر منتفی است. در واقع می خواهند پرستاران را تحت فشار قرار دهند تا آنها نسبت به موقعیت خود معترض نباشند، قطعا هیچ پرستار خارجی حاضر نمی‌شود با ۱/۵ تا ۲ میلیون تومان حقوق در مناطق محروم کار کند. اما این دیدگاه استثماری همواره نسبت به جامعه پرستاری وجود داشته، در همین تهران، بیمارستان‌هایی وجود دارد که ۴۰ بیمار توسط دو پرستار مراقبت می‌شوند. این اقدام به منزله تعدی همزمان به حقوق مردم و پرستاران است».

عمیدی، از دیگر نشانه‌های تعدی به حقوق پرستار را بیکاری۲۰ هزار نفر از آنان می‌داند اما این آمار مربوط به دو سال گذشته است، درحال حاضر سالیانه ۱۰ تا ۱۲ هزار پرستار از دانشکده فارغ‌التحصیل می‌شوند، قرار بود امسال ۹ هزار پرستار استخدام شوند که این رقم به ۴ هزار و ۶۰۰ پرستار تنزل یافت. حتی اگر سالیانه همان ۱۰ تا ۱۲ هزار پرستار را استخدام کنیم، تازه توانسته‌ایم فارغ‌التحصیلان را به‌کارگیری کنیم و آن ۲۰ هزار پرستار بیکار، همچنان بلاتکلیف باقی می‌مانند و سرانجام همه این عوامل، شانه به شانه یکدیگر، مقدمه مهاجرت پرستاران را فراهم می‌سازد.

عمیدی می‌گوید: «پرستاران مهاجر در ابتدا به عنوان بهیار و کمک بهیار فعالیت می‌کنند اما آنچه بسیار مهم بوده، احترامی است که در سیستم درمان برای آنان قائل هستند. در کشور ما مدیران بالادستی و مسئولان اجرایی هیچ ارزشی برای جامعه پرستاری قائل نیستند از این رو به کشورهایی می‌روند که از حقوق و مزایای خوبی بهره‌مند‌ بوده و مورد احترام‌اند. ضمن اینکه پرستاران در سایر کشورهای جهان، رده‌بندی شده و در حیطه وظایف خودفعالیت می‌کنند درحالیکه در کشور ما، کسی که دکترای پرستاری دارد با فرد دارای دیپلم بهیاری، تفاوتی ندارد. از سوی دیگر، مبلغ دریافتی پرستاران در کشوری مثل آلمان برای حدود ۱۴۰ ساعت کار است ولی در ایران، مبلغ دریافتی برای فعالیتی بالاتر از ۲۰۰ ساعت کار است، حتی حجم کار در کانادا و آلمان بسیار کمتر است و هیچ‌گاه بیشتر از ۶ بیمار را به یک پرستار نمی‌سپارند، حال تصور کنید که پرستار ما برای ۳۹۲ ساعت کار در سیستم دولتی، حدود ۲ تا ۲/۵ میلیون تومان دریافت می‌کند و این میزان در کشورهای پیشرفته و نسبتا پیشرفته بالای ۱۲ میلیون تومان است».

به روایت، «محمد شریفی‌مقدم»، دبیرکل خانه پرستاری، بسیاری از پرستاران ما در پایتخت زیر ۳ میلیون تومان دریافتی دارند اما در کشورهایی مثل کانادا و استرالیا، باتوجه به رده‌بندی‌های مرسوم، به طور میانگین بین ۴تا ۸ هزار دلار، حقوق پرداخت می‌شود و حال با چه اعتماد به نفسی آیین‌نامه‌ای برای جذب نیروی خارجی، تدوین شده؟

او پیش از پاسخ به این پرسش، حقوق ۴ هزار دلاری را معادل ۴۰ میلیون تومان می‌داند و از شان و احترام اجتماعی بالای پرستاران در سایر نقاط جهان به عنوان نقطه مثبت و دلگرم کننده یاد می‌کند. اما در مقام مقایسه، پرستاران در ایران، نه احترامی دارند و نه مزایایی، ماهیانه ۲۰۰ تا ۴۰۰ هزار تومان کارانه دریافت می‌کنند که گاهی بیشتر از ۱۰ ماه پرداخت آن به تعویق می‌افتد و تاسف‌بارتر اینکه، در یک بخش، برای ۳۰ بیمار، یک پرستار می گذارند و این مسئله باعث تشدید خطاهای پرستاری و از دست رفتن جان بیمار می‌شود.

حال با این وصف، برای جبران کاستی‌های موجود، با تدوین پیش‌نویس‌ آیین‌نامه به دنبال جذب پرستار خارجی هستند! شریفی مقدم معتقد است: «معاون پرستاری به دلیل اینکه تحت فشار افکار عمومی قرار گرفت، نسبت به این خبر، حساسیت زیادی نشان داد و مدتی بعد این خبر را از اساس تکذیب کرد اما تکذیب او به نوعی، حکم تایید را داشت، چرا که در متن خبر با صراحت ذکر شده بود، پیش‌نویس این آیین‌نامه تهیه شده و به‌کارگیری پرستاران خارجی، از تعداد انگشتان یک دست هم فراتر نمی‌رود».

تکذیبی که مثل تایید است

این تصمیم حتی اگر عملی هم نشود، بازهم برای جامعه پرستاری جای سوال است، وقتی می‌خواهیم تخصصی را وارد کنیم، طبیعتا متخصص باید در کشور وجود نداشته باشد. درحال حاضر حداقل آمار پرستاران بیکار ۲۰ هزار نفر است و سالانه حدود ۱۲ هزار نفر در این رشته فارغ‌التحصیل می‌شوند و وزارت بهداشت ظرفیت پذیرش دانشجویان پرستاری را طی ۴ سال گذشته دو برابر کرده است. آنطور که دبیرکل خانه پرستاری می‌گوید: «تعداد دانشکده‌های پرستاری به ۲۰۰ مورد رسیده و در واقع دانشکده‌های پرستاری، بالاترین تعداد دانشکده‌های گروه‌های مختلف را به خود اختصاص داده‌اند، با این حال، چرا به جای جذب آنها، به دنبال استخدام پرستار خارجی هستیم»؟

پر واضح است که مردم نه تنها خدمات مورد نیاز درمانی را دریافت نمی‌کنند بلکه خسارت‌های جانی و مالی می‌بینند، اما آیا راهکار رفع چنین بحرانی، استخدام پرستار خارجی است؟ وزارت بهداشت هیچ‌گونه اراده‌ای برای حل مشکلات پرستاران ندارد و نیروهای تازه نفس را به کار نمی‌گیرد و تدوین پیش‌نویس آیین‌نامه برای جذب اتباع بیگانه، حاصلی جز تضعیف و تخریب حرفه پرستاری ندارد.

«مریم حضرتی»، معان پرستاری وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی به این مسئله واکنش نشان داده و موضوع را از اساس تکذیب می‌کند، اما در عین حال از جذب چند پرستار متقاضی کار افغان که تربیت شده ایران هستند و در این کشور تحصیل کرده‌اند، خبر می دهد. براین اساس پیش‌نویس آیین‌نامه مکتوب شده و هنوز هیچ پرستار خارجی استخدام نشده زیرا چنین مسائلی باید از قوانین کشوری تبعیت کند.

به رغم این سخنان، «رامین عوض‌پور»، مشاور معاون پرستاری وزارت بهداشت در امور دانشگاه‌های علوم پزشکی کشور، گفته است: «تهیه پیش‌نویس آیین‌نامه به این معنا نبوده است که ما تاکنون پرستار فعال غیرایرانی در سیستم بهداشت و درمان ایران نداشته‌ایم. قبلا به صورت غیررسمی این اتفاق می‌افتاد. گاهی با ما مکاتبه می‌شد و در جاهایی که اتباع ایرانی نبودند و صلاحیت فرد مورد نظر تایید می‌شد و با ذکر همه شرایط، مجوز داده می‌شد. با توجه به اینکه دیدیم درخواست گروهی از افرادی که در ایران مقیم می‌شوند را می‌توانیم پاسخ دهیم، تصمیم گرفتیم که این پیش‌نویس را تهیه و این دغدغه اتباع مقیم کشور مرتفع شود، اما اینکه به نتیجه برسد یا نه و اینکه کی به ثمر بنشیند همه به قوانین کشور بستگی دارد و مهم‌تر اینکه وقتی بحث اتباع بیگانه است بحث‌های امنیتی هم مطرح می‌شود».

وزارت بهداشت طی چهار سال، پرستاری استخدام نکرده!

مریم حضرتی در ادامه سخنانش، تاکید می‌کند که این آیین نامه هنوز نهایی شده و فقط در حد پیش‌نویس است و در عین حال بیکاری ۲۰ هزار پرستار را تکذیب کرده و می‌گوید: «در حال حاضر ۵ هزار پرستار استخدام شده اند و اگر ۹ هزار نفر دیگر برای سال آینده استخدام شوند تا سال ۱۴۰۴ به آمار مطلوبی از لحاظ تعداد پرستار خواهیم رسید».

«شریفی مقدم»، با نپذیرفتن این گفته‌ها، به فارغ‌التحصیلی ۱۲ هزار پرستار در سال اشاره دارد که طی ۵ سال، ۶۰ هزار پرستار را شامل می‌شوند، «حال باید پرسید، وزارت بهداشت، چقدر از این تعداد را جذب کرده است؟ ما در طی ۵ سال گذشته ۵۰ تا ۶۰ هزار پرستار فارغ‌التحصیل داشته ایم و میزان جذب آنها در وزارت بهداشت، کمتر از ۱۰ هزار تاست. حتی اگر ۲۰ هزار جذب هم داشته باشیم بازهم ۳۰ تا ۴۰ هزار پرستار بیکار می‌مانند. ما سه سال است که درگیر جذب ۲۰ هزار پرستاریم که ابتدا قرار بود ۲۰ هزار نیرو در سال جذب شوند و دوباره گفتند این تعداد باید ظرف ۲ سال جذب شوند. بعد گفتند سالی ۱۰ هزار و این رقم به ۹ هزار جذب تقلیل یافت و در اقدامی حیرت برانگیز، این آمار ۲۰ هزار نفری را به حدود ۴ هزار جذب کاهش داده‌اند در صورتی که تعداد زیادی پرستار هم بازنشسته می‌شوند، اکنون ۴ سال است که وزارت بهداشت، هیچ پرستاری استخدام نکرده و اگر پرستاری هم جذب شده برای بیمارستان‌ها و تخت‌های جدید بوده است».

او تصریح می کند، «معاون پرستاری به این بهانه که در برخی از نقاط کشور ما بیمارستان‌هایی بدون پرستار وجود دارد، اقدام به تدوین آیین‌نامه برای جذب پرستاران خارجی کرده است، حال آنکه تنها یک بیمارستان در مرز ایرانشهر و جیرفت چنین شرایطی را دارد و تنها به ۵ یا ۶ پرستار نیاز دارد، آیا برای این تعداد انگشت‌شمار باید دستورالعمل تهیه کرد؟ بی‌تردید اهداف دیگری پشت سر این ماجرا بوده است. پرستاران ما از ایران به کانادا می‌روند و هوای سرد و سختی‌های این منطقه را تحمل می کنند، به خاطر اینکه وضعیت پرداختی آنجا مناسب است و ۳ تا ۴ هزار دلار می‌پردازند. اگر در همین مناطق محروم که کمبود پرستار وجود دارد، به جای حقوق ۲/۵ میلیونی، ۵ میلیون تومان بپردازند، پرستاران ما استقبال خواهند کرد». مطابق استانداردهای جهانی، در کشورهای اروپایی به تعداد جمعیت، پرستار را می‌سنجند، به عبارت دیگر به ازاء هر هزار نفر جمعیت، حداقل ۱۰ پرستار دارند. شاهد مثال آن، بلژیک و سوئد است که به ترتیب دارای ۱۱ و۱۰ پرستارند و این رقم در آمریکا ۹ نفر را شامل می‌شود. معمولا میانگین متوسط جهانی، ۶ پرستار و پایین‌ترین آن ۳ پرستار است. یعنی اگر مردم ما بخواهند حداقل مراقبت را دریافت کنند، باید به ازاء هر هزار نفر جمعیت، ۳ پرستار داشته باشیم که در حال حاضر این میزان، ۱/۵ است.

«شریفی مقدم» بر این مسئله اذعان می‌کند که «اگر جمعیت پرستاری ما دو برابر شود، تازه مردم ما حداقل مراقبت را دریافت می‌کنند. کشورهایی مثل ارمنستان و گرجستان به ازاء هر هزار نفر جمعیت، ۸ پرستار دارند یعنی دارای استاندارد متوسط جهانی هستند. به همین دلیل مردم ما زیان می‌بینند و معاونت پرستاری اگر می‌خواهد دستورالعمل تهیه کند و به فکر تامین نیروست، حداقل از همان جمعیت۲۰ هزار بیکاری استفاده کند که در انتظار شغل‌اند. وقتی در یک بخش، با ۲۵ بیمار به جای ۴ پرستار، ۲ پرستار می‌گذارند، یعنی فاجعه اتفاق افتاده، این پرستار تا یک مدتی می‌تواند حداکثر انرژی اش را بگذارد، بعد از مدتی مستهلک می‌شود و حاصل آن مهاجرت نیرو است، یعنی درست وقتی باتجربه می‌شوند به دلیل فشارکار مضاعف و ناکافی بودن حقوق و مزایا، به کشورهایی نظیر دانمارک و آلمان مهاجرت می‌کنند. ناگفته نماند که کشورهای حوزه خلیج فارس، اروپا و کانادا و ژاپن به دلیل نداشتن پرستار و برای اینکه شاخصه‌هایشان را در حد استاندارد نگه دارند، اقدام به جذب پرستار می‌کنند. همان طور که اشاره داشتم در سوئد، به ازاء هر هزار نفر جمعیت، ۹ پرستار وجود دارد و تلاش می‌کنند این میزان را به ۱۰ پرستار برسانند و از آنجایی که نیرویی برای جذب ندارند، با ارائه مشوق‌های لازم، از نیروهای خارجی بهره می‌برند».

 

منبع: رسالت



منبع

تفاوت تعطیلاتی ایران با سایر نقاط جهان چیست؟


یک تحقیق تصویری درباره تقویم تعطیلات رسمی کشورها در مقطع فعلی (که مجلس طرح تعطیلی سراسری پنج‌شنبه‌ها را در دستور کار دارد) می‌تواند به سوءبرداشت‌ها درباره تعطیلات در ایران پاسخ دهد.

به گزارش تجارت‌نیوز، «آخر هفته» در بیش از ۱۰۰ کشور جهان به‌صورت رسمی (قید در تقویم کشورها) دو روزه است. در این کشورها، مجموع تعطیلات سالانه شامل «تعطیلات مناسبتی» و «تعطیلات آخرهفته»، بیش از ۱۱۰ روز است. اما مجموع تعطیلات سالانه در ایران کمتر از ۸۰ روز است. تفاوت ناگفته و مغفول، به اختلاف مجموع روزهای تعطیل محدود نیست، بلکه به «تعطیلات مناسبتی» برمی‌گردد. در عمده کشورها، تعداد تعطیلات مناسبتی حدود ۱۰ روز در طول سال است؛ اما در ایران، این نوع تعطیلات (مناسبتی‌‌ها) بیش از ۲۵ روز است. طبق اعلام علی مطهری، نماینده مجلس برخی تعطیلات مناسبتی،‌ ناشی از بدسلیقگی و بی‌تدبیری است که می‌تواند حذف شود. پژوهش‌های مستقل و رسمی نیز تایید کرده «دوروزه شدن آخر هفته» می‌تواند منافع متعددی در حوزه‌های فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی داشته باشد. دیروز نتایج یک نظرسنجی عمومی در فضای مجازی درباره «آخرهفته دوروزه» که بیش از سه هزار نفر در آن شرکت کردند، از مطالبه ۸۱ درصدی برای تصویب طرح مجلس خبر داد.

اگر تصاویر تقویم رسمی کشورهای مختلف جهان با یک جست‌وجوی ساده اینترنتی رصد شود، مسیر بازنگری «تعطیلات رسمی» کشور در مجلس طی روزهای آتی هموار خواهد شد. طرح تعطیلی سراسری پنج‌شنبه‌ها بعد از تصویب در کمیسیون اصلی مجلس، قرار است این هفته برای بررسی نهایی در صحن به رای‌گیری نمایندگان گذاشته شود. چند روز پیش یک عضو هیات دولت از اعلام نظر مخالف کابینه خطاب به مجلس درباره تعطیلی پنج‌شنبه‌ها خبر داد. هرچند این موضع‌گیری دولت صرفا «اعلام‌نظر» محسوب می‌شود و در‌صورتی‌که طرح مجلس مبنای کارشناسی داشته باشد (که دارد) دلیلی برای توجه به‌نظر مخالف وجود ندارد اما در این میان یک برداشت سنتی درباره تعطیلات در تقویم ایران وجود دارد که مجموع تعطیلات کشورمان را خیلی بیشتر از تعطیلات کشورهای مختلف می‌داند.

طی سه سال گذشته تحقیقات و مطالعات متعددی درباره تعطیلات در کشورهای مختلف انجام شد که همگی بر «کمتر بودن مجموع تعطیلات رسمی ایران در مقایسه با غالب کشورها» حکایت داشت. در همه تقویم کشورهای جهان، تعطیلات رسمی از مجموع تعطیلی آخر هفته و تعطیلی مناسبتی تشکیل می‌شود. در ایران روزهای تعطیل مناسبتی از خیلی از کشورها بیشتر است، اما تعطیلی آخر هفته کشورمان نصف عمده کشورها است و در بسیاری از کشورها تعطیلات مناسبتی بسیار کم، اما تعطیلات دو روزه آخر هفته آنها در مجموع موجب تعطیلات بیشتر این کشورها در طول یک سال است. در ایران با همانندسازی تعطیلات آخر هفته و کم کردن از تعطیلات مناسبتی مانند سایر کشورها می‌توان از آثار چندمنظوره این تغییر منتفع شد.

تعطیلات آخر هفته در تقویم رسمی حداقل ۱۰۲ کشور جهان، دو روزه است اما در ایران آخرهفته فقط یک روزه (جمعه) است. اکنون تصاویر تقویم کشورها نیز نشان می‌دهد: رنگ دو روز آخر هفته آنها یعنی شنبه و یکشنبه، با رنگ بقیه روزها متفاوت است. در این کشورها، رنگ شنبه‌ها کمی متفاوت‌تر از یکشنبه است چون برخی ادارات خاص دولتی از جمله اداره پست و همچنین بانک‌ها برای ساعاتی از روز شنبه، فعالیت می‌کنند، اما آخر هفته در این کشورها به شکل رسمی به‌صورت دو روزه تعطیل است. تصاویر تقویم ۵ کشور می‌‌تواند به رای‌گیری صحیح درباره مناسب‌سازی تعطیلات آخر هفته در ایران کمک کند. در ایران میزان تعطیلات سالانه با احتساب تعطیلات مناسبتی و آخر هفته‌ها حدود ۷۸ روز است که نسبت به سایر کشورها کم است، اگرچه تعطیلات مناسبتی ایران به ۲۶ روز طی یک سال می‌رسد؛ اما تعطیلی آخر هفته در ایران فقط یک روز است. در مقایسه تعطیلات ایران با سایر کشورها باید کل تعطیلات رسمی اعم از مناسبتی و آخر هفته را در نظر گرفت و تفکیکی میان تعطیلات پایان هفته و مناسبتی قائل نشد.

تعطیلات پایان هفته با توجه به شغل افراد، فرهنگ و مذهب حاکم بر کشورها، متفاوت است. در اغلب کشورهای جهان، روزهای کاری هفته از دوشنبه تا جمعه است و دو روز پایانی هفته یعنی شنبه و یکشنبه به اوقات فراغت و انجام کارهای شخصی اختصاص پیدا می‌کند. در کشورهای عربی حوزه خلیج‌فارس و برخی کشورهای مسلمان جمعه و شنبه دو روز تعطیلی آخر هفته است. براساس تحقیقات انجام شده بر روی ۱۱۴ کشور، معدود کشورها فقط یک روز از هفته را به‌عنوان تعطیلی رسمی آخر هفته اعلام کرده‌اند. از این میان دو کشور ایران و جیبوتی فقط در روز جمعه تعطیل هستند و کشورهای اوگاندا، پاکستان، کره‌‌شمالی، مکزیک، هند، هنگ‌کنگ، گینه استوایی، کاستاریکا و کلمبیا هم فقط یک روز تعطیل یعنی روز یکشنبه را در تقویم خود دارند. ۱۰۲ کشور باقی‌مانده، دو روز تعطیلی هفتگی در تقویم رسمی خود داشته‌اند که برای اکثر کشورها، روزهای شنبه و یکشنبه و برای کشورهای مسلمان، روزهای جمعه و شنبه است.

در بسیاری از کشورهای پیشرو در جهان تعطیلات آخر هفته دو روز شنبه و یکشنبه است. در کشورهای کانادا، آمریکا، انگلیس و استرالیا با احتساب روزهای آخر هفته و تعطیلات مناسبتی طی یک سال حدود ۱۱۴ روز تعطیل رسمی هستند. در فرانسه میزان روزهای تعطیل مناسبتی ۱۴ روز است که با احتساب تعطیلات آخر هفته ۱۱۸ روز تعطیلی سالانه ثبت شده است و اسپانیا ۱۵ روز تعطیلی مناسبتی دارد که ۱۱۹ روز طی یک سال تعطیل است. در بعضی از کشورها مانند مالزی، ترکیه، چین و امارات که طی چند سال اخیر در بازار گردشگری رشد چشمگیری داشتند نیز تعطیلات آخر هفته دو روز است که با تعطیلات مناسبتی طی یک سال بالای ۱۱۸ روز تعطیل هستند. میزان تعطیلات آخر هفته در چین ۹۸ روز است و تعطیلات مناسبتی آن حدود ۲۸ روز می‌باشد که در مجموع به ۱۲۶ روز در طول یکسال می‌رسد. در تقویم رسمی این کشورها دو روز شنبه و یکشنبه تعطیل رسمی اعلام شده است اما با دو رنگ متفاوت نشان داده شده است. رنگ قرمز در روز یکشنبه‌ها به معنای تعطیلی کامل تمامی بخش‌های خصوصی و دولتی آن کشورهاست و رنگ دیگر در شنبه‌ها به معنای تعطیلی مدارس، دانشگاه‌ها، بخش‌های خصوصی و غالب ادارات دولتی است. اما بانک‌ها یا برخی ادارات دولتی که وظیفه خدمات‌دهی مستقیم دارند مانند اداره پست، اداره صدور گواهینامه در روز شنبه با ساعاتی کمتر از ساعات روزهای کاری دیگر کار می‌کنند.

از جمله عوامل تاثیرگذار بر سیاست‌های اتخاذ شده در میزان تعطیلات آخرهفته و در مجموع تعطیلات سالانه در یک کشور، تفاوت‌های میان کشورها از نظر موقعیت جغرافیایی و شرایط فرهنگی، اقتصادی و سیاسی حاکم بر هر کشوری است. در سوئد و نروژ یا دیگر سرزمین‌های شمالی اروپا به ازای هر سه هفته کار، یک هفته مرخصی برای سفر به دیگر کشورهای اروپایی اختصاص داده می‌شود. براساس مطالعات انجام شده میزان بهره‌وری کشورها با ساعت کار نسبت معکوس دارد و افزایش بهره‌وری نیروی کار با افزایش تعطیلات رابطه مستقیمی دارد به این معنی که هرچقدر تعطیلات یک کشوری کمتر باشد بهره‌وری نیروی کار آن کشور پایین تر است و متقابلا هرچه بر میزان تعطیلات آخر هفته آن افزوده شود نیروی کار نیز عملکرد بهتر با بهره‌وری بیشتری خواهد داشت. همچنین افزایش تعطیلات منظم هفتگی می‌تواند در برخی موارد از هزینه‌های اضافی بکاهد و منجر به کاهش آلودگی هوا و تردد کمتر در نواحی پرترافیک روزهای کاری شود. کشورهای دنیا برای افزایش لذت کار کردن و بهره نیروی کار به کاهش ساعت کاری هفتگی روی آورده‌اند.

با توجه به اهمیت روز جمعه برای کشورهای مسلمان تمامی کشورهای مسلمان به‌جز لبنان و پاکستان روز جمعه را تعطیل رسمی اعلام کرده‌اند و این دو کشور یکشنبه را به‌عنوان تعطیلی آخر هفته به ثبت رسانده‌اند. پاکستان و ایران تنها کشورهای مسلمانی هستند که فقط یک روز تعطیلی آخر هفته دارند. و دیگر کشورهای مسلمان به‌جز لبنان روزهای جمعه و شنبه را به‌عنوان تعطیلی آخر هفته برگزیدند. در لبنان روزهای شنبه و یکشنبه تعطیل است. یکی از دلایل انتخاب روز شنبه به‌عنوان تعطیلات آخر هفته به جای روز پنج‌شنبه از منظر اقتصادی و براساس مبادلات و مراودات بین‌المللی است که براساس تقویم رسمی جهانی پنج‌شنبه از روزهای کامل کاری محسوب می‌شود و یکسان‌سازی تعطیلات بر حسب مبادلات بین‌المللی موجب صرفه‌جویی در هزینه تعطیلات خواهد شد.

 

منبع: دنیای اقتصاد



منبع

راه‌اندازی کسب‌وکار در کدام کشورها راحت‌تر است؟ / مقایسه رتبه ایران در سهولت کسب‌وکار با دیگر کشورهای خاورمیانه






راه‌اندازی کسب‌وکار در کدام کشورها راحت‌تر است؟ / مقایسه رتبه ایران در سهولت کسب‌وکار با دیگر کشورهای خاورمیانه – تجارت‌نیوز




























منبع

بهترین‌ها و بدترین‌های برند خودرویی


بنا بر نظرسنجی‌هایی که توسط سه موسسه معتبر آمریکایی از میزان رضایت‌مندی مشتریان نسبت به برند خودروها در سال ۲۰۱۹ انجام شده است، ژاپنی‌ها از دیگر رقبای خود سبقت گرفته‌اند و در جایگاه اول تا سوم برترین برندهای خودرویی، حداقل یک برند ژاپنی به‌چشم می‌خورد. بر اساس این رده‌بندی برندهای لکسوس، ولوو، سوبارو، لینکلن، آئودی، هوندا و تویوتا در رتبه‌های برتر جدول بیست‌تایی قرار دارند و البته برند معتبر نیسان ژاپن همه را شوکه کرد و در قعر این رده‌بندی جای گرفته است.

به گزارش تجارت‌نیوز، چندسالی می‌شود که برخی از موسسات تحقیقاتی گزارش‌هایی را از میزان رضایت‌مندی مالکان خودروهای مختلف منتشر می‌کنند، با این حال رده‌بندی بهترین برند‌های خودرو امری بسیار دشوار است چراکه تا حد زیادی وابسته به سلایق خریداران است و البته طیف وسیعی از معیارها برای سنجش در این زمینه وجود دارند و از همین‌رو ممکن است فردی برای امتیاز به خودروی خود تنها به گزینه‌های ایمنی و اطمینان‌پذیری توجه کند و فرد دیگری امکانات، کیفیت و نحوه انجام خدمات پس از فروش را مدنظر قرار دهد. از همین‌رو سایت تخصصی «اتوماتیو نیوز» تلاش کرده است تا با استفاده از منابع تحقیقاتی معتبری نظیر «شاخص رضایت‌مندی مشتریان آمریکایی»، گزارش موسسه «جی‌دی‌پاور» و «گزارش مشتریان» رده‌بندی را بین ۲۰ برند خودرویی در ایالات‌متحده انجام دهد.

برترین‌ خودروها از نگاه مشتریان

بر اساس این گزارش، برند لکسوس که سال‌ها است با تکیه دادن در رتبه‌های برتر قرابت دارد، بنابر آخرین آمارها در جایگاه برترین برند خودرو از دیدگاه شهروندان آمریکایی جای گرفته است و البته نباید فراموش کرد که برند لوکس شرکت تویوتا‌موتور از سال ۲۰۱۱ تاکنون به‌طور مرتب در بین پنج برند برتر خودرو قرار داشته است. این برند از سال ۱۹۸۳ فعالیت خود را تحت‌مالکیت تویوتا آغاز کرد. اما برند سوئدی ولوو نیز به‌طور مشترک با لکسوس بر جایگاه نخست تکیه زده است. اگرچه طی سال‌های اخیر ولوو روند روبه ‌افولی را نسبت به نزدیک‌ترین رقبای خود درپیش گرفته بود، اما نمرات ثبت‌شده در «شاخص رضایتمندی مشتریان آمریکایی» در طیف وسیعی از شاخص و رشد فروش ۲۷/۶ درصدی این برند نشان از تایید این امر دارد. قدمت این برند به سال ۱۹۲۷ بازمی‌گردد.

برای رتبه دوم نیز دو برند «لینکلن» و «سوبارو» به‌طور مشترک توسط مشتریان آمریکایی انتخاب شده‌اند. تنها برند لوکس باقی‌مانده از شرکت فورد، باتوجه به ویژگی‌هایی نظیر راحتی، عملکرد، قابلیت اطمینان و جذابیت ظاهری در این جایگاه قرار دارد. با این حال این برند آمریکایی که از سال ۱۹۱۷ تاسیس شد در سال ۲۰۱۸ افت فروش ۱۰ درصدی را تجربه کرد. خودروساز دیگری که در رتبه دوم قرار گرفته سوباروی ژاپنی است و این خودروساز البته همواره یک نام قابل‌احترام و اعتماد برای مشتریان آمریکایی بوده است. رشد فروش ۵ درصدی در سال ۲۰۱۸ نشان از همین محبوبیت دارد.

برند سوبارو برای نخستین‌بار در سال ۱۹۱۵ و به‌عنوان یک شرکت تحقیقات هواپیمایی در ژاپن تاسیس شد. جایگاه سوم هم این‌بار بین سه برند تقسیم شده است؛ یکی از آلمان و دو برند از ژاپن. آئودی آلمان که تاسیس آن به سال ۱۸۹۹ باز‌ می‌گردد، در جایگاه سوم قرار گرفته است که البته با توجه به اینکه نمرات کمتری از چهار خودروساز دیگر کسب کرده، جایگاه قابل‌قبولی برای آن نیست. گزارش جی‌دی‌ پاور نشان می‌دهد که مشتریان در هر ۱۰۰ خودروی آئودی، ۱۰۵ مشکل فنی را تجربه کرده‌اند. شریک دیگر جایگاه سوم این رده‌بندی، هوندا (۱۹۴۹) است. مشتریان آمریکایی در چند گزارش مختلف همگی به کیفیت ساخت بالای هوندا اذعان کرده‌اند و اگرچه اخیرا افت فروش ۲ درصدی را تجربه کرده اما امید است تا با معرفی شاسی‌بلند‌های جدید روند بهبود را درپیش بگیرد. تویوتا‌موتور (۱۹۲۴)، از غول‌های خودروسازی جهان نیز در همین رتبه قرار دارد. تویوتا البته عملکرد ضعیفی را در شاخص رضایت‌مندی مشتریان آمریکایی طی سال‌ جاری به ثبت رسانده و از رتبه مشترک نخست با لکسوس در سال ۲۰۱۸ به رتبه سوم در سال‌ جاری رضایت داده است.

۵ برند قعرنشین

از سوی دیگر پنج برند «میتسوبیشی»، «کیاموتورز»،« شورولت»، «رم تراکس» و «نیسان» به ترتیب در قعر این رده‌بندی قرار گرفته‌اند. برند میتسوبیشی ژاپن (۱۸۷۰) که هیچ‌گاه در این نوع از رده‌بندی‌ها جایگاهی کسب نمی‌کند اما با وجود همین جایگاه نیز نسبت به گذشته عملکرد روبه بهبودی را داشته است. اگرچه در اغلب این گزارش‌ها، از میتسوبیشی به‌عنوان برند ضعیفی یاد می‌شود اما آمار فروش آن نسبت به سال گذشته رشد ۲۳/۴ درصدی را نشان می‌دهد. اما کیا‌موتورز (۱۹۴۴) نیز یک پله پایین‌تر از میتسوبیشی قرار دارد.

اگرچه آمارها نشان از آن دارد که مشتریان در شاخص‌ اطمینان‌پذیری نمره قابل‌قبولی به این برند داده‌اند اما در زمینه‌های عملکرد، طراحی، راحتی و فناوری این برند کره‌ای نتوانسته است دل مشتریان را به‌دست آورد. آمار فروش آن نیز افت ۱/۶ درصدی را نسبت به سال گذشته نشان می‌دهد.شورولت نیز در رتبه بعدی قرار دارد که البته ایستادن در چنین جایگاه پایینی کمی جای تعجب دارد. این برند که زیرمجموعه گروه خودروسازی جنرال‌موتورز آمریکا است، در سال ۱۹۱۱ تاسیس شد.

رتبه بعدی هم در اختیار یک برند آمریکایی دیگر به نام «رم تراکس» از زیرمجموعه‌های شرکت کرایسلر قرار دارد. البته همین که این برند توانسته در بین ۲۰ برند حضور داشته باشد نوعی موفقیت برای آن محسوب می‌شود، اگرچه فروش آن نیز افت ۶ درصدی داشته باشد. نام رم از سال ۱۹۳۲ بر پیکاپ‌های دوج نصب شده است.

اما رتبه آخر این رده‌بندی در کمال تعجب به نیسان رسید؛ چراکه نام نیسان همواره یکی از برند‌های قابل‌احترام و شناخته‌شده در خودروسازی جهان بوده است.از سوی دیگر فروش نیسان نیز کاهش ۵/۹ درصدی را در آمریکا نشان می‌دهد. زمان آغاز فعالیت نیسان، یکی از بزرگ‌ترین خودروسازان جهان به سال ۱۹۱۱ بازمی‌گردد.

 

منبع: دنیای اقتصاد



منبع